En wat krijg ik te horen de dag na het logeren, als ik eindelijk m’n kleine meid weer zie, als ik eindelijk de dag heb doorgeworsteld met dat gevoel van iets gemist hebben bij het ontbijt ‘s morgens, dat lege gevoel wat ik in het hele huis, in m’n hele lijf voelde ? Als ik doodgelukkig ben en m’n kleine meid een kus geef, en vraag of ze me niet een klein beetje gemist heeft, wat krijg ik dan te horen : “Nee.”
Nee ??? Oh hoe wreder kan kinderlijke eerlijkheid zijn, nog geen gevoel voor de waarheid een beetje mooier maken dan zij is, nog geen rekening houdend met de gevoelens van gevoelige mamas. Ze had me niet gemist want de andere mama was er, zo simpel was dat.
Maar ’s avonds wilde m’n kleine meid toch wat meer knuffelen dan anders, misschien had ze me toch ook wel een klein beetje gemist dan ?
