M’n kleine grote meid gaat vandaag voor het eerst bij een vriendinnetje logeren, zomaar, voor de gezelligheid. Jaja, ik weet het, ze is al 6, het zou dus eens tijd worden, en ze heeft er enorm veel zin in. Maar wie heeft het er moeilijk mee ? Juist ja, ik dus !
Het lijkt nog niet zo lang geleden dat m’n kleine grote meid voorstelde om bij haar vriendinnetje te gaan slapen, maar dan moest wel haar bed mee, en ik ook. Uit praktische redenen is het er dus nooit van gekomen. Nu heeft ze haar bed niet meer nodig, wel voor de zekerheid een knuffel mee, en mag ik ook thuisblijven. Vanmorgen heb ik haar extra stevig geknuffeld, nog een extra kus gegeven. M’n kleine grote meid helpt haar mama het loslaten te leren, dat wel, maar ik vind het toch echt een eeuwigheid lijken tot ik haar weer zie, morgenavond, na school *zucht*
Al goed dat ik haar 2 kleine(re) broers nog wel lekker dicht bij me heb vannacht. Slechts eentje tegelijk loslaten, het is allemaal nog wennen voor me, dat groter wordend grut.
